Een andere medegebruiker van het veld is Reintje de vos. Als de trainingen achter de rug zijn en er op het terras nog wat wordt nagepraat, komt meneer de vos uit de struiken en zoekt vervolgens het veld af naar verloren Frolicjes of stukjes kaas. Natuurlijk houdt hij de mensen op het terras net zo in de gaten als andersom.
De vleermuizen zijn altijd al vroeg in het jaar present en storten zich tussen de insecten die met duizenden rond de terreinverlichting zwermen.
Andere vaste bezoekers zijn fazanten, ganzen en eenden. Al deze bezoekers laten als dank regelmatig een vers poepje achter zo heeft menig hondenbezitter inmiddels al ervaren. Geen hond kan de verleiding weerstaan om even een koprol te maken om die lekkere geur in zijn eigen vel te smeren.
Het hele veld wordt omzoomd met bomen en struiken. Om ongenode tweebenige bezoekers te weren gebruiken we zoveel mogelijk snoeihout om daarmee ondoordringbare houtwallen te creëren. Deze houtwallen bieden weer bescherming aan kleine knaagdieren.
Zo zie je maar dat ook natuur en honden heel goed kunnen samengaan.
Behalve die kleine etters, die Juni-kevers, die zijn we liever kwijt dan rijk.
Jullie, cursisten, zien we graag weer gezond en uitgerust terug in september.