Bevers, burgers en ruimte

Bevers, burgers en ruimte door Peter Alblas

Collega Jerom van het Team Ecologisch Beheer stuurt me een bericht. “Wist je dat er 15 bomen omliggen in het Jekerdal? Heftig! We zijn nu bomen aan het beschermen met kippengaas. Kijken of dat werkt. De kronkelwilg op het eilandje ligt trouwens ook om (tot genoegen van de een en verdriet van de ander).”

Tja, die bever! Twintig jaar geleden binnengehaald met veel gejuich, maar nu een probleem, want ze knagen alle bomen om. Zijn we naïef geweest? Ik zie het als een kwestie van ruimte en perspectief. Met behulp van bestrijdingsmiddelen, prikkeldraad en de graafmachine hebben mensen tot de jaren negentig alle ruimte ingenomen. Onder de knoet van de gifspuit was het Jekerdal tussen Lombok en het sportpark tot een ontoegankelijk koolveld verworden. Wie herinnert zich dat nog, gewend als we zijn aan de kleurige, toegankelijke  bloemenweiden die ervoor in de plaats zijn gekomen? Heel bewust gaven we de natuur ruimte terug. We waren verbaasd en verrast over de gretigheid, levenslust en variëteit van die natuur. Inclusief de bevers natuurlijk, die via de Maas de Jeker opzwommen, het stadspark doorkruisten en onder de Prins Bisschopsingel tot wel aan de duiker onder het Albertkanaal kwamen.

Bevers laten zich echter moeilijk sturen. Ze kunnen niet klimmen en dus knagen ze bomen om. Zo komen ze bij hun wintervoedsel van twijgen en bast. Gunnen we ze bed, bad en brood of zijn ze lastig, onaangepast en dus ongewenst? Samenleven met bevers is een uitdaging! Ik verwacht dat het knaagdier bejaagd gaat worden. En als dat zo is, komt bever dan op het streekmenu? Ik blijf het volgen.

terug naar overzicht